با عنايت به اين كه دانش آموزان اين زبان را به عنوان زبان بيگانه اي كه مملو از كلمات دشوار و قواعد خشك  و  بي روح است تلقي كرده و آن را بدون كاربرد در محاورات روزمره و كارآنبودن اين زبان در زندگي آينده ي خود  مي دانند همچنين دبير عربي هم به دليل محدوديت زماني فرصت شناخت كامل سطح علاقمندي، هوش و پايه ي تحصيلي دانش آموزان خود را نداشته و عملا تا پايان ترم اول قادر نخواهد بود، فراگيران خود را مورد ارزشيابي جامع (شفاهي يا كتبي) قرار دهد!

پژوهش ها و ارزيابي ها در اين سال ها ، گوياي اين حقيقت است كه "شيوه ي كلاس داري و روش تدريس مناسب " مهم ترين عامل ايجاد علاقه و ميل و رغبت و انگيزه در دانش آموزان بي علاقه در درس عربي است.

نهايتا برخي راهكارهي عملي رفع اين معضل عبارتند از:

1-     انجام ارزشيابي ورودي در آغاز سال تحصيلي جهت شناخت پايه ي درسي دانش آموزان و برنامه ريزي براي ارتقاءسطح علمي آن ها در درس عربي.

2-     شناسايي موارد كاربرد درس عربي در علوم اسلامي و ديني (همچون قرآن ، نهج البلاغه ادعيه) متون و اشعار فارسي قديم (همچون غزليات حافظ و سعدي) و اشعاري كه در آنها كلمات عربي وجود دارد.

3-     جلوگيري از يكنواخت شدن كار تدريس ، زيرا يكنواختي عامل ملالت و باعث "بي توجهي" مي گردد.

4-     به محض احساس خستگي بدني و جسماني ، به دانش آموزان جهت رفع خستگي استراحت داده شود.(5 دقيقه رفع خستگي كنند)

5-     حتي المقدور به تمام دانش آموزان كلاس بطور يكسان توجه و به نوعي در كارهاي كلاسي شركت داده شوند .

6-     اجراي برنامه اي اثر گذار كه به جاي "تنبيه رفتارهاي ناپسند"، "تشويق رفتارهاي پسنديده"   پيش بيني شده باشد ، در مديريت كلاس درس بسيار اثربخش خواهد بود.

7-     دانش آموز بايد نسبت به معلم خود احساس احترام كند تا به او توجه كند و براي اين كه حس احترام اورا برانگيزد بايد معلم داراي جذبه ي شخصيت باشد.

8-     همه ي دانش آموزان با كلاس پيش بروند، اجازه ندهيم كه كند كاري ها و بي حاليها در كلاس ، سرعت كارها را تعيين كند، كاري كنيم كه فراگير از همان روزهاي نخست درس احساس پيشرفت كند.

9-     با خانواده ي دانش آموزان ضعيف مشاوره نموده و برنامه هايي را براي افزايش سطح علمي اين عزيزان به والدينشان پيشنهاد نماييم.

درس معلم ار بود زمزمه ي محبتي                جمعه به مكتب آورد طفل گريز پاي را

10-ترغيب دانش آموزان ، بالاخص شاگردان ضعيف به تهيه ي وسيله ي كمك آموزشي با توجه به اين كه آموزش به طريق عملي بسيار موثرتر از فراگيري به صورت حفظيات است.

11-بايد به اصل "موفقيت " به عنوان عامل انگيزش عقيده و توجه داشت.بطوركلي دانش آموز  بايد احساس نيازو دردطلبي داشته باشد،  تا به يادگيري ميل كند ماهيت اين  نياز بايد بر معلم به گونه اي كه آن را ايجاد كند ، روشن باشد. آن چه به كلاس گرمي  مي بخشد و دانش آموزان را به حركت وا مي دارد و موانع را رفع ، دشواري ها را آسان مي كند و بالاخره جو عاطفي مساعدي در كلاس مي آفريند همان انگيزه است كه در ادبيات ما شور و شوق و رغبت و عشق و دردطلبي... نام دارد. چنان كه مولانا مي گويد: 

طبيعت عشق مسيحا و مست و مشفق ليك            چو  درد  در تو نبيند كه را دوا كند ؟

 

 اميرپاشايي

كارشناس ارشد زبان و ادبيات عرب

دبير و سرگروه عربي منطقه13